Mijn verhaal bij de emigratie coach

 

Het emigratie verhaal van – José uit Portugal

In deze rubriek lees je iedere week een  persoonlijk emigratie verhaal van iemand die naar het buitenland verhuisde. Het blijft leuk om een inkijkje te krijgen in het leven van iemand anders. En ook leerzaam om te zien hoe anderen hun leven in het buitenland hebben opgebouwd. Aan de hand van een aantal vragen vertellen de deelnemers over hun leven in het buitenland en geven ze je tips hoe je je snel(ler) thuis kunt voelen in het buitenland. Deze keer vertelt José over haar emigratie naar Portugal.

Wanneer en waarom ben je naar het Portugal verhuisd?

Ik ben per 29 februari 2016 naar Portugal verhuisd samen met mijn echtgenoot. Op dat moment was ik 50 en mijn man 55. Het was beslist geen midlifecrisis en ook niet het roer om willen gooien. Geen ‘ik vertrek’ scenario’s of meer van dergelijke dingen. Wat wel dan? Mijn man en ik kennen elkaar sinds oktober 2012. Hij was op dat moment net 3 maanden weduwnaar en ik was sinds bijna 2 jaar gescheiden en zat op dat moment in een lastige relatie. Emigratie speelde op dat moment helemaal niet.

Na eerst een achtbaan om samen een relatie te krijgen hebben we een heerlijk verliefd halfjaar gehad. Helaas kwam ons leven daarna weer in een zeer heftige achtbaan. Toen die na iets meer dan een halfjaar tot bedaren kwam en we weer vooruit konden spraken we allebei een hele oude wens uit: emigreren. Dit was er met onze eerdere partners nooit van gekomen en daarna in de vergetelheid geraakt. Na deze heftige periode kwam dit weer terug.

We zijn ons gaan oriënteren op welk land het dan moest worden. Dit is uiteindelijk Portugal geworden: de leefstijl, de sfeer, de betaalbaarheid, de bereikbaarheid en het weer. In 2014 ben ik voor het eerst naar Portugal gegaan, mijn man kende het land al veel langer. Ik raakte tijdens onze rondreis door noord en centraal Portugal direct verknocht aan het land. Met name het binnenland van centraal Portugal had de sfeer die ik graag wilde en zocht.

Dit is het geworden en in 2015 hebben we daar een huis gekocht waarbij we al wisten dat het een B&B moest gaan worden in de toekomst. Hoever die toekomst zou liggen wisten we nog niet precies. Echter toen er op mijn werk steeds meer veranderingen kwamen waar ik me niet langer meer in kon vinden was de keuze snel gemaakt en heb ik mijn baan opgezegd. Mijn man had zijn baan al 3 jaar eerder opgezegd dus we konden gaan.

Jose in Portugal

Wat vind je het leukste aan wonen in het buitenland?

Moeilijke vraag wat ik het leukste vind aan het wonen in het buitenland. Door onze emigratie zijn we een heel ander leven gaan leiden. Een leven wat we in Nederland nooit op deze wijze hadden kunnen leiden. Je hebt hier veel minder nodig, kan met minder toe. Geen kantoorbaantijden, wel hard werken. Veel buiten met de (moes)tuin en dieren. ’s Zomers overdag lekker naar het rivierstrandje, eigen tijd indelen.

Ik had in Nederland een superleuke baan, ik werkte als adviseuse en voorlichtster bij Koninklijke Visio (Stichting voor Blinden en Slechtzienden) waar ik ook veel in de avonden en weekenden moest werken. Ik werk nu meer uren in de week met de B&B, de Rondreizen Portugal en met het bouwen & onderhouden van websites maar het voelt als minder werken. Dit heeft grotendeels te maken het mogen en kunnen indelen van je eigen tijd: Je kan dus altijd doen waar je op dat moment zin in hebt.

Wat vind je het moeilijkste aan wonen in het buitenland?

Het moeilijkste is toch wel dat ik bepaalde dingen echt mis. In de eerste plaats onze kinderen, dit niet echt dagelijks maar vooral als er wat is. Ze zijn alle drie begin 20 en dan is er nog best veel met kinderen zeker voor een moeder.

Verder mis ik onze vriendengroep, de avondjes stappen, festivals bezoeken, concerten en musicals bezoeken, naar de sauna gaan. De Hollandse gezelligheid en ondernemendheid met je vrienden. We gaan hier met heel veel mensen om van allerlei nationaliteiten maar waar ik woon is het landelijk, we wonen niet vlakbij elkaar. De wegen zijn onverlicht en met haarspeld bochten gaan je niet even zomaar een avondje weg. Bovendien hier speelt het leven zich overdag af. Er zijn geen kroegen ’s avonds laat nog open. Het vertier is hier echt anders en soms is het leuk maar meestal is het vooral erg kneuterig.

Portugal

Het Oosterse terras

 

Wat is je (onverwacht) tegengevallen?

Het lastigste vind ik de taalPortugees is echt heel moeilijk en dat gecombineerd met mijn niet-talenknobbel en mijn leeftijd waardoor leren toch wat lastiger wordt vind ik dat echt lastig. We gaan ook met Portugezen om en ook met de dorpsbewoners maar het blijft hakketakken en handen en voetenwerk. Ik ga trouw naar school en er zit best wat schot in maar niet voldoende naar mijn idee.

Welk advies geef jij aan iemand om zich snel thuis te voelen in het buitenland?

Eigenlijk gewoon het standaardadvies: blijf niet boven op je eigen berg zitten (blijf niet in je eigen huis zitten) maar ga erop uit. Of je de dingen nu leuk vindt of niet je leert wel mensen kennen en 95% blijft niet maar die 5% gaat tot je kennissenkring behoren en als je dat maar blijft volhouden krijg je vanzelf vriendengroepen etc. Wij hebben in 3 jaar tijd echt heel veel mensen leren kennen, hebben een grote vrienden- en kennisgroep, een groot sociaal leven en we kennen veel mensen bij instanties etc.

Pas je ook vooral aan de gewoonten, wetten en regels (geschreven en ongeschreven) van het land. Portugal is een land van formulieren, wachten en van het kastje naar de muur gestuurd worden. Een land waarin het er niet omgaat wat je kan maar wie je kent. Beweeg daarin mee dan gaat het prima en word je opgenomen in de maatschappij, in je dorp etc.

Genieten, Genieten, Genieten.

Wij hebben in onze B&B kunnen waar maken wat we voor ogen hadden met de emigratie: Genieten! Genieten van elkaar, genieten van het land, genieten van de omgeving, genieten van het leven. Dit genieten willen we graag delen met onze gasten in onze kleinschalige en informele B&B in Arganil.

Daarnaast ben ik sinds een jaar bezig het adviseren van rondreizen door Portugal. Ik adviseer reizen geheel op maat gemaakt naar de wensen van de gasten en vraag hier een kleine vergoeding voor. Dit is heel leuk om te doen en hier hoop ik meer werk uit te kunnen genereren.

Tot slot bouw en onderhoud ik websites voor met name collega-accommodaties maar ook voor andere bedrijven en non-profit organisaties. Ik ben me hier steeds meer in aan het bekwamen. Deze combinatie van werkzaamheden maakt me energiek, enthousiast en geeft veel energie en voldoening. Alles heeft zijn eigen uitdaging en invulling en samen is het plaatje compleet.

Je kunt contact met José opnemen via:

Bed and Breakfast Casa Traca | Sitio Rossio Habt | 3300-124 | Valbona- Arganil | Portugal,  www.casatraca.com | +351 967 479 752 | casatraca@hotmail.com of  adviesportugal@gmail.com voor het laten maken van een website.

Dank je wel José!

José, dank je wel voor het delen van jouw persoonlijke emigratie verhaal en je advies over het snel thuisvoelen in het buitenland. Veel succes met jouw werkzaamheden!